Erikson, die meer het accent legt op de sociale dimensie van de persoonlijkheid, noemt de fase van de jongvolwassene van de intimiteit versus het isolement. Als de jongvolwassene er niet in slaagt om zijn ontwikkelingstaken te vervullen, raakt hij in een isolement. Volgens Erikson moet de jongvolwassene de volgende ontwikkelingstaken vervullen. Als hij of zij daar niet in slaagt, kan dat tot sociaal isolement leiden. Deze taken zijn: 1. het uitzoeken van een vaste partner, 2.liefde en gehechtheid, 3. het starten van een gezin, 4. het opvoeden van kinderen, 5. Het uitoefenen van een beroep, 6.het nemen van burgerlijke verantwoordelijkheden en 7. Het vinden van een verwante sociale groep. Ze zijn dus veel bezig met anderen, zowel met het zorgen voor anderen als met het voldoen aan allerlei sociale verwachtingen. Wanneer ik al deze punten terug bekijk word ik persoonlijk best angstig. De reden dat ik hier beetje van schrik komt door het feit dat dit allemaal punten zijn die ‘sociaal wenselijk’ zijn binnen de maatschappij. Plus het feit dat wanneer ik een aantal punten niet vervul de kans dat ik een isolement kan komen veroorzaakt vraagtekens. Want waarom zou ik een partner moeten hebben en waarom zou ik kinderen moeten krijgen? Persoonlijk droom ik wel om al deze punten te vervullen maar ik kan me heel goed in andere plaatsen die in tegendeel dit liever niet willen hebben.