Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
Dawstwo narządów. Spór o śmierć mózgu. (czym jest śmierć? (śmierć mózgu…
Dawstwo narządów. Spór o śmierć mózgu.
kryteria pobrania narządów
śmierć mózgu
dwukrotne badanie
ścisłe wytyczne, aby nie popełnić błędu
śpiączka, z której pacjent się nie wybudza
brak reakcji na bodźce bólowe
brak podstawowych odruchów
zatrzymanie akcji serca
obowiązujące prawo
metoda zgody
zgoda za życia
po śmierci - zgoda rodziny
metoda odmowy
każdy jest potencjalnym dawcą
wyraźna odmowa
ustna
pisemna
rejestr ogólnokrajowy do którego można zapisać się za życia
różnice pomiędzy zachodem, a wschodem
Francja
obowiązuje metoda odmowy
Szwajcaria
obowiązuje metoda zgody
Japonia
brak chrześcijańskiej idei człowieka jako dziecka Bożego
nie istnieje idea miłości wobec bliźniego
sceptycyzm wobec transplantologii
ciało traktowane jako dar od rodziców dlatego musi pozostać w całości aż do śmierci
mimo korzystnego prawa bardzo ciężko zostać dawcą z uwagi na zupełnie inne niż na zachodzie podejście do idei człowieka
aby zostać dawcą potrzebna jest zgoda pacjenta oraz jego rodziny, a cała operacja musi zostać wykonana w sposób legalny
czym jest śmierć?
ustanie czynności życiowych
śmierć mózgu
pacjent oddycha za pomocą aparatury
narządy funkcjonują prawidłowo
bicie serca
niektóre odruchy pozostają
zmarły "porusza się"
trwałe i nieodwracalne uszkodzenie mózgu
obrzęk mózgu
krwotok wewnątrz czaszki
wytyczne Federalnej Izby Lekarskiej
dwukrotne badanie zmarłego przez wykwalifikowanych lekarzy
badanie wykonane w ciągu 72 godzin
kryteria badania klinicznego
śpiączka, z której nie da się wybudzić
brak reakcji na bodźce bólowe
niewrażliwość rogówki
brak odruchu kaszlu
brak możliwości kompensacji zmian położenia głowy
brak samodzielnego oddechu
śmierć mózgu nie oznacza śmierci ciała
ciało nie gnije
brak jednoznacznej definicji
różnice kulturowe oraz społeczne wpływają na definicję
Japonia
nierespektowana idea śmierci mózgu
dopóki człowiek oddycha (nawet dzięki aparaturze) to żyje
inna idea śmierci na zachodzie (Europa) i wschodzie (Japonia)
kto decyduje?
lekarz
prawo
filozofia
przeszczepy od osób zmarłych
biorca
uczucie wdzięczności
ciągłe myślenie o dawcy i o tym ile się mu zawdzięcza
szacunek do dawcy
narząd jako podarunek
wyrzuty sumienia
oczekiwanie na czyjąś śmierć
"pogoda na dawców"
utrudniona akceptacja nowego narządu
nowe życie
podejmowanie nowych wyzwań
druga szansa od losu
życie pełnią życia
dużo ograniczeń
leki immunosupresyjne
dbanie o zdrowie
opieka medyczna do końca życia
krótsze życie niż u osoby bez przeszczepu
ciągły niepokój
zmniejszona wytrzymałość organizmu
testowanie swojego organizmu i poznawanie jego nowych granic
więcej biorców niż dawców
długi czas oczekiwania na prrzeszczep
konieczność stałej gotowości na operację podczas oczekiwania na transplant
zaburzone zdrowie psychiczne
rozterki egzystencjonalne
czy nowy narząd wpływa na naszą osobowość?
psychozy
urojenia
konieczność terapii psychologicznych
dawca
pobieranie narządów to bezczeszczenie ciała
pobrane organy ratują życie innym
chęć pomocy nawet po śmierci
strach przed podjęciem decyzji o oddaniu narządów
przeszczep się nie powiedzie a organ "zmarnuje"
obawy rodziny
błędna diagnoza dotycząca śmierci mózgu
niepogodzenie się ze śmiercią najbliższych
konflikty, różnice zdań co do podjętej decyzji
kwestie kulturowe i społeczne
wpływ religii
chęć nadania sensu śmierci
bezsensowna śmierć być może ratująca inne życie
stanowisko kościoła: oddanie organu jest dowodem miłości bliźniego
kampanie medialne
wzrost zrozumienia dla dawstwa
więcej świadomych zgód na oddanie organów
pomoc w podjęciu wyboru "za" czy "przeciw"
przeszczep jako medyczny cud
ratunek dla osób umierających, które bez przeszczepu nie mogą żyć
wydłużenie życia biorcy
poprawienie jakości życia biorcy
pacjenci z niewydolnością nerek po przeszczepie nie muszą odbywać trzy razy w tygodniu dializy
odłączenie od aparatury
powrót do normalnego życia
ważne jest stosowanie leków immunosupresyjnych
możliwość opuszczenia szpitala i powrotu do domu biorcy