Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกับภูมิปัญญาท้องถิ่นของพม่า (5.การแต่งกาย…
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกับภูมิปัญญาท้องถิ่นของพม่า
1.ยารักษาโรค
พม่าเรียกสมุนไพรว่า "เซวาปี่ง" (gCt;jtx'N) หรือ "บะยะเซปี่ง" (xigCtx'N) หรือ "ไตยีงเซปี่ง" (96b'Nti'NtgCtx'N) หากเป็นประเภทว่าน จะเรียกว่า "กะโมง" (8,6oNt) และเรียกยาพื้นบ้านโดยรวม ว่า "ไตยีนเซ" (96b'Nti'NtgCt)
๑. พุทธเวท พม่าเรียกว่า แนวเทศนา หรือ แนวอภิธัมมะต่องต่า (v4bT,Ág9k'NlkoPNt) เป็นการรักษาด้วยแนวคิดทางพุทธศาสนาและวิถีธรรมชาติ เช่น การใช้อาหารบำบัดโรค การหลีกเลี่ยงอาหารแสลง และการป้องกันโรค เป็นต้น
๒. เภสัชเวท พม่าเรียกว่า เแนวเภสัชชะ (g4l=ªoPNt) เป็นการรักษาด้วยเภสัชธาตุต่างๆ ได้แก่ สมุนไพร (rigCt) แร่ธาตุ (Tk96gCt) และซากสัตว์ (U6xNEd:'NtgCt) อาจเรียกแนวการรักษานี้ว่า "อายุรเวท"
๓. นักขัตเวท พม่าเรียกว่า แนวนักขัตตะเพทะ (od¢9µgrmoPNt) เป็นการรักษาด้วยการตรวจสอบดวงชะตาอันเกี่ยวเนื่องกับวันเกิดและสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลกระทบต่อผู้ป่วย และรักษาด้วยอาหารหรือสะเดาะเคราะห์โดยอาศัยการคำนวนตามแนวโหราศาสตร์
๔. ไสยเวท พม่าเรียกว่า แนววิชชาธระ (;b=ªkTioPNt) เป็นการรักษาด้วยไสยศาสตร์ โดยอาศัยอำนาจเหนือธรรมชาติที่มีอิทธิพลต่อมนุษย์ การรักษาด้วยวิธีนี้ยังเป็นที่นิยมของชาวพม่า และกำหนดเป็นส่วนหนึ่งขององค์ความรู้การรักษาพื้นบ้านของพม่า
2.อาหาร
เป็นอาหารของทั้งชาวพม่าและชนกลุ่มน้อยในประเทศพม่า มีส่วนประกอบเป็นปลาหลายชนิด เช่น น้ำปลาและงะปิหรือกะปิ อาหารพม่าได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน อาหารอินเดียและอาหารไทย โมนฮีนกาเป็นอาหารประจำชาติของพม่า อาหารทะเลเป็นที่นิยมตามแนวชายฝั่งเช่น ซิตตเว เจาะพยู่ เมาะลำเลิง มะริด และทวาย ส่วนเนื้อสัตว์และสัตว์ปีกเป็นอาหารสำคัญทางตอนบนของประเทศ เช่น มัณฑะเลย์ ปลาและกุ้งน้ำจืดเป็นที่นิยมทั้งในรูปรับประทานสดหรือทำเค็ม ตากแห้ง หมักให้เปรี้ยว หรือบดเป็นกะปิ
อาหารพม่ามีหลายรูปแบบเช่น ยำหรือสลัด อาหารจำพวกแป้งเป็นข้าว และเส้นหมี่จากข้าว ขนมจีน เครื่องปรุงนอกจากนั้นมีมันฝรั่ง ขิง มะเขือเทศ ใบมะกรูด ถั่วฝักยาว ใบเมี่ยงหรือละแพะ และงะปิ ยำมักรับประทานเป็นอาหารจานด่วนในพม่า
4.สิ่งปลูกสร้าง
หมวดหมู่นี้มี 10 หมวดหมู่ย่อยต่อไปนี้ จากทั้งหมด 10 หมวดหมู่
ถนนในประเทศพม่า (8 น)
โครงสร้างพื้นฐานในประเทศพม่า (1 ม)
ท่าอากาศยานในประเทศพม่า (11 น)
สถานีรถไฟในประเทศพม่า (1 ม, 1 น)
พระราชวังในพม่า (4 น)
สะพานในประเทศพม่า (2 น)
สวนสัตว์ในประเทศพม่า (2 น)
สิ่งก่อสร้างในมัณฑะเลย์ (2 น)
สิ่งก่อสร้างในเนปยีดอ (4 น)
สิ่งก่อสร้างในย่างกุ้ง (1 ม, 4 น)
5.การแต่งกาย
เอกลักษณ์ในการแต่งกายของผู้หญิงพม่าจะนุ่งผ้าซิ่น สวมเสื้อเอวลอย มุ่นมวยผม แซมดอกไม้ และทาแป้งตะนาคา ในโอกาสสำคัญอย่างงานบุญหรืองานพิธี อาจประดับกายด้วยอัญมณีตามแต่ฐานะ และต้องมีผ้าบางคล้องไหล่ โดยทั่วไป ผู้หญิงพม่าจัดได้ว่าเป็นผู้ที่รักสวยรักงาม ชอบแต่งหน้าทาปาก ทาเล็บมือเล็บเท้า รายได้ที่หามาได้เป็นพิเศษมักหมดไปกับการซื้อเสื้อผ้าอาภรณ์ ดังมีคำกล่าวว่า "จะจนยากสักเพียงไร ก็ต้องแต่งกายให้ดูงาม"
เรือนผม
การทัดดอกไม้
การประดับอัญมณี
กำไลเท้า
สร้อยคอ
ตุ้มหู
เสื้อ
กระดุม
ผ้าซิ่น
ผ้าคลุมไหล่
กระเป๋า
รองเท้า
การแต่งหน้าทาเล็บ
บุหรี่ขี้โย
ร่ม
อุปนิสัยของหญิงงามแบบพม่า
เอกลักษณ์ในการแต่งกายของผู้ชายพม่า คือ นุ่งโสร่งและคีบรองเท้าแตะ หากเป็นชุดประจำชาติจะต้องมีคองบองคลุมศรีษะไว้ด้วย พร้อมกับสวมเสื้อแตกพุงเป็นเสื้อนอก ส่วนเครื่องประดับกายนั้นมีไม่มากเท่าฝ่ายหญิง
เสื้อ
ผ้าโพกศรีษะ
โสร่ง
รองเท้า
การสักลาย
3.วัฒนธรรม
ประเพณี ปอยส่างลอง หรือที่เรียกว่า“งานบวชลูกแก้ว”เป็นงานประเพณีประจำของชาวไต หรือไทยใหญ่ ซึ่งได้มีการจัดสืบทอดกันมายาวนาน คำว่า ปอย แปลว่า งาน ซึ่งหมายถึง งานเทศกาล งานรื่นเริง งานมงคลต่าง ๆ ส่าง แปลว่า พระ-เณร และ ลอง มาจาก คำว่า อะลอง แปลว่า กษัตริย์ ราชา เกี่ยวกับเจ้าแผ่นดิน เมื่อรวมกันก็หมายถึง งานเตรียมบวชเป็นพระเณรของเด็กที่แต่งดาเป็นกษัตริย์หรือราชานั่นเอง
ข้อควรระวัง
5.เครื่องแต่งกาย ศาสนสถานในพม่าทุกแห่ง ห้ามสวมกางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้นเข้าไป สุภาพสตรีสวมกางเกงขายาวได้ บางแห่งจะมีบริการเช่าผ้าถุงหรือโสร่ง สวมทับกางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้น รวมทั้งยังต้องถอดหมวก ถอดแว่นดำก่อนที่จะเข้าไป
6..รองเท้า ทุกคนต้องถอดรองเท้าทุกชนิดก่อนเข้าเขตศาสนสถาน ตั้งแต่รั้วด้านนอก ถุงเท้า ถุงน่องก็ห้ามใส่เข้าไป ต้องเดินเท้าเปล่า และเป็นธรรมเนียมที่เคร่งครัดมากแต่สมัยโบราณ หากฝ่าฝืนชาวพม่าจะเข้ามาตักเตือนด้วยความไม่พอใจครับ
7.ยารักษาโรค ควรนำไปให้พร้อมและเพียงพอตามระยะเวลาเดินทาง เพราะในพม่า การแพทย์ สุขอนามัย และยารักษาโรค ยังขาดแคลนและไม่ทันสมัย
8.หญิงบริการ พม่าเป็นประเทศสังคมนิยมปกครองโดยรัฐบาลทหาร ทั้งยังมั่งคั่งไปด้วยศิลปวัฒนธรรม ประเพณีและวิถีชีวิตของชาวบ้านผู้รักสงบและสันโดษ จึงเป็นการไม่เหมาะที่จะถามหาหญิงบริการ เพราะกฎหมายพม่ารุนแรงจับทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
9.เครื่องประดับ ของมีค่าต่างๆควรติดตัวไปให้น้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น เพราะจะเกิดความยุ่งยากในการแจ้งบัญชีทรัพย์สินต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากรเวลา เข้าเมือง และต้องแสดงว่าอยู่ครบเวลาจะเดินทางกลับจากพม่า หากอยู่ไม่ครบต้องเสียภาษีทันที เพราะศุลกากรพม่าจะถือว่านำไปขายต่อให้กับคนพม่า นอกจากนี้ยังเป็นภาระในการดูแลรักษา ล่อตาล่อใจมิจฉาชีพอีกด้วย
3.ระบบการจราจรในพม่ากำหนดให้ขับรถชิดเลนขวาตรงข้ามกับไทย เพราะฉะนั้นเวลาข้ามถนนต้องดูให้ดีและรอบคอบ
4.วัตถุโบราณ (Antique) บาง ประเภทเป็นสิ่งต้องห้ามจำหน่ายและนำออกนอกประเทศ ควรตรวจสอบให้ดีก่อนซื้อ และถ้าซื้อต้องมีใบเสร็จและใบอนุญาตนำออกอย่างถูกต้องจากทางร้านค้า รวมทั้งสินค้าอัญมณีบางชนิดด้วย หากไม่แน่ใจ ไม่มีความรู้ และความเชี่ยวชาญ ควรงดเว้นการซื้อ
2.เงินสด โดยทั่วไปจะไม่รับเงินบาทไทย ให้แลกกับไกด์ท้องถิ่นหรือบริษัททัวร์ได้ และถ้าแลกกับธนาคารจะได้อัตราทางการ แพงกว่าที่แลกกับบริษัททัวร์ หรือร้านค้าใหญ่มากหลายเท่าตัว ข้อควรระวัง อย่าแลกเงินกับชาวบ้านที่เข้ามาขอแลก เพราะอาจจะได้รับเงินปลอม เงินที่ยกเลิกไปแล้ว และถูกตำรวจจับอีก
1.ศาสนสถานบางแห่งอาจห้ามสุภาพสตรีเข้าไปในเขตหวงห้าม เช่น ห้ามขึ้นไปปิดทองที่องค์พระมหามุนี มัณฑะเลย์ หรือที่องค์พระธาตุอินทร์แขวน(ไจก์ทิโย) หรือที่เขตห้ามเข้าองค์พระมหาเจดีย์ชเวดากองและองค์พระเจดีย์ชเวซิกอง
10.การถ่ายรูป วีดีโอ บางแห่งจะต้องเสียค่าธรรมเนียม บางแห่งห้ามถ่าย เช่น พิพิธภัณฑ์ย่างกุ้ง ต้องฝากกล้องเอาไว้กับเจ้าหน้าที่ก่อนจะเข้าไป