Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
บันทึกการเรียนรู้การให้คำปรึกษา, น.ส.สุทธิกมล หนองเหล็ก ปี 2 รุ่นที่ 37…
บันทึกการเรียนรู้การให้คำปรึกษา
การไปให้คำปรึกษาในสถานการณ์จริง ได้อะไรบ้าง?
ได้ประสบการณ์จริง
ได้ฝึกการใช้เทคนิคต่างๆ ในการให้คำปรึกษา
ได้สร้างสัมพันธภาพกับน้อง
ได้เรียนรู้ถึงวิธีแนวทางในการไขปัญหา ว่าแต่ละคนก็จะมีวิธีจัดการปัญหาของตนเองแตกต่างกัน
ได้ฝึกการเป็นคนให้คำปรึกษาที่ดี
คือการ
ไม่พูดแทรก
ให้กำลังใจ
ไม่ตัดสินคนอื่น
เป็นผู้ฟังที่ดี
ไม่นำตนเองไปไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริง คือไม่อินจนเกินไป
มีความคิดเป็นกลาง
แนะนำ แต่ไม่ต้องไปบังคับว่าให้เขาต้องทำตาม
ต้องให้ผู้รับบริการตัดสินใจเองว่าจะจัดการกับปัญหาอย่างไร
ได้เรียนรู้ถึงความรู้สึกของผู้อื่นมากขึ้น
ได้เรียนรู้ปัญหาและวิธีการแก้ไขปัญหาของน้อง
ได้รู้จักการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าในเวลาที่จำกัด
ได้ฝึกความรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมาย
ได้ฝึกความกล้าแสดงออก
ได้เรียนรู้ มุมมองในความคิดของน้องต่อปัญหานั้นๆ
ได้เรียนรู้ว่า ในวัยน้องมีความคิดอย่างไร
การไปศึกษาสถานการณ์จริงแตกต่างกับศึกษาในห้องเรียนอย่างไร
ศึกษาสถานการณ์จริง
มีความตื่นเต้นมากกว่าอยู่ในห้องเรียน เพราะไม่เคยรู้จักกับน้อง ทำให้ในตอนแรกมีความเขิลน้องอยู่บ้าง และได้มีการชวนคุย ทำความรู้จักให้มีความเป็นกันเองก่อนที่จะเริ่มให้คำปรึกษา ซึ่งในสถานการณ์จริง หนูไม่รู้เลยว่าน้องจะมีปัญหาอะไรบ้าง มันเลยค่อนข้างยากพอสมควรที่จะให้คำปรึกษาได้อย่างเหมาะสม แต่การที่ได้ออกไปสถานการณ์จริงก็ทำให้หนูได้ประสบการณ์ ได้เรียนรู้ ได้ใช้เทคนิคจากที่อาจารย์สอน ให้คำแนะนำตอนหนูสอบ ซึ่งหนูก็ได้นำความรู้เหล่านั้นมาใช้ตอนให้คำปรึกษา และการให้คำปรึกษาครั้งนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี น้องเข้าถึงง่ายและน่ารักมากๆค่ะ
ศึกษาในห้องเรียน
มีความตื่นเต้น แต่ไม่เท่ากับสถานการณ์จริง เพราะว่าในห้องเรียน ก็มีความคุ้นชินกับอาจารย์ กับเพื่อนๆ และตอนสอบก็มีความกังวลอยู่บ้าง เพราะเป็นครั้งแรกในการให้คำปรึกษา แต่ก็ได้มีการซ้อม การหาข้อมูลของเคสที่เราเลือก ซึ่งหนูคิดว่ามันไม่ยากจนเกินไป เพราะเราได้เลือกเคส และได้มีเวลาไปศึกษาโรคนั้นก่อนมาสอบ
การไปประยุกต์ใช้ในการให้คำปรึกษาในครั้งต่อไป
นำข้อบกพร่องในตนเองไปปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิม
ต้องเตรียมความพร้อมก่อนไปให้คำปรึกษาทุกครั้ง
ฝึกความกล้าแสดงออกให้ได้มากกว่านี้
ปัญหาที่พบต่อการให้คำปรึกษา
ตอนแรกน้องไม่กล้าพูด หลบตา
ในช่วงที่น้องร้องไห้ หนูหาทิชชู่ที่หนูเตรียมไว้สักพักกว่าจะเจอ
ยังใช้คำพูดได้ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าที่ควรจำเป็น
ใช้เวลาค่อนข้างนานในการที่น้องจะยอมบอกปัญหา
ตอนช่วงแรกๆหนูไม่ค่อยกล้าชวนคุย เพราะเขิลน้อง
น.ส.สุทธิกมล หนองเหล็ก ปี 2 รุ่นที่ 37 เลขที่ 91
รหัสนักศึกษา 62111301094