Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

Preterm - Coggle Diagram

- - - - เป็นภาวะที่เกิดขึ้นทันทีหลังคลอด ครรภ์น้อยยิ่งเกิดได้มากทารกคลอดก่อนกำหนดปอดมักจะไม่ค่อยสมบูรณ์เนื่องจากการขาดสาร surfactant ซึ่งถ้าสร้างไม่พอ
    - - เป็นอีกหนึ่งภาวะที่เกิดขึ้นทันทีหลังคลอดเนื่องจากสมองของทารกคลอดก่อนกำหนดจะค่อนข้างนิ่มมากกะโหลกศีรษะไม่แข็งซึ่งขณะคลอดต้องผ่านช่องทางคลอดจึงอาจทำให้เส้นเลือดในสมองบางเส้นแตกได้
    - - มักพบบริเวณ ileum ส่วนปลายและลำไส้ใหญ่ส่วนต้นร้อยละ 10 ของ NEC ซึ่งส่วนใหญ่พบในทารกคลอดก่อนกำหนดและน้ำหนักตัวน้อยปัจจัยร่วมกับการขาดออกซิเจนไประยะคลอดและการให้นมผสมผ่านทางเดินอาหาร
    - - ทารกคลอดก่อนกำหนดที่คลอดจากมารดาที่มีการติดเชื้อในช่องคลอดหรือน้ำเดินถุงน้ำแตกทำให้ทารกได้รับเชื้อ และในช่วงขวบปีแรกด้วยเพราะกลไกการป้องกันการติดเชื้อยังไม่สามารถทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์
    - - ทารกที่คลอดก่อนกำหนดส่วนใหญ่จะมีน้ำหนักตัวน้อยกว่าเกณฑ์ต้องดูแลทารกเป็นพิเศษและให้อาหารทางสายยางรวมถึงการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
    - - ทารกจะมีพัฒนาการที่ล่าช้ากว่าทารกที่คลอดก่อนกำหนด แต่จะเป็นแค่ช่วงแรกเท่านั้น
    - - ทารกมีธาตุเหล็กสะสมไว้น้อยและถูกนำออกมาทดแทนระดับฮีโมโกลบินที่ลดลงจากการเจริญเติบโตทำให้เกิดภาวะโลหิตจางที่รุนแรงและยาวนานกว่า
    - - ทารกที่ใส่เครื่องช่วยหายใจเมื่อโรคปอดในระยะแรกหายแล้ว แต่ยังหายใจเองไม่ได้ไอเองไม่เป็นหรือไอไม่ค่อยแรงเสมหะก็ออกจากปอดไม่ได้ หลังจากเอาเครื่องช่วยหายใจออกจะหายไปเองภายใน 1-2 ปีคนที่มีปัญหามากพอเด็กอายุประมาณ 9-10 ปี
    - - เนื่องจากความไม่สมบูรณ์ของเส้นเลือดจอประสาทตาทำให้มีความเปราะบางและแตกง่ายทำให้มีเลือดออกและเกิดแผลเป็นในจอประสาทตา
    - - ทารกคลอดก่อนกำหนดจะมีความเสี่ยงต่อการสูญเสียการได้ยินสูงกว่าปกติทารกจึงต้องได้รับการตรวจสอบการได้ยินจากแพทย์ก่อนออกจากโรงพยาบาลและควรได้รับการตรวจซ้ำเมื่อมีอายุ 3-6เดือน
    - - เนื่องจากความไม่สมบูรณ์ของอวัยวะต่าง ๆ และเกิดอาการแทรกซ้อนตามมาเช่นทารกหายใจลำบากเกิดภาวะอุณหภูมิต่ำหรือตัวเย็นหัวใจวายจากเส้นเลือดบริเวณหัวใจปิดไม่สนิทเกิดอาการชักหรือเกร็งเกิดภาวะตัวเหลืองและซีดเป็นต้น
- - - - Beta 2 agonists จับกับ receptors ที่มดลูก โดยเพิ่ม cyclic adenosine monophosphate ในเซลล์กล้ามเนื้อ ทำให้แคลเซียมอิสระลดลง ทำให้กล้ามเนื้อมดลูกหดรัดตัวลดลง
    - - Beta-adrenergic receptor agonist
    - - BB,PR,RR
      - Lung sound : pulmonary edema
      - Port PR > 120 bpm.
      - อาการปวดศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน เวียนศีรษะ ใจสั่น
      - Monitor
        
        Hyperglycemia
        
        Hypokalemia
  - - - มารดา
        
        เฝ้าระวังการติดเชื้อ
        
        เฝ้าระวังภาวะ pulmonary edema และการทำงานของต่อมหมวกไต
        
        เฝ้าระวังน้ำตาลในเลือดสูง
      - ทารก
        
        การใช้ยาครั้งเดียวไม่มีผลการเจริญเติบโตและพัฒนาการของทารก และไม่กดการทำงานของต่อมหมวกไตทารก
        
        สังเกตุอาการชัก
        
        สังเกตุการหายใจ หายใจตื่น มีอาการบวม หรือน้ำหนักเพิ่มอย่างรวดเร็ว
        
        สังเกตุจังหวะหัวใจเต้นเร็วหรือช้ากว่าปกติ หรือชีพจรอ่อน
- - - - ให้นอนพักบนเตียง
      - ให้สารน้ำอย่างเพียงพอ
      - ตรวจหาสาเหตุตรวจนับเม็ดเลือดตรวจปัสสาวะตรวจอัลตราซาวนด์เพื่อค้นหาคสามพิการของทารกและน้ำหนักตัวโดยประมาณ
      - ยับยั้งการเจ็บครรภ์คลอดหรือการหดรัดตัวของมดลูกโดยให้ยา Nifedipine Indomethacin และลำดับรองลงมาคือ Terbutaline
        ในกรณีเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดที่มีความสัมพันธ์กับปริมาณน้ำคร่ำมากจะยับยั้งด้วย Indomethaci พร้อมกับตรวจติดตาม ductus arteriosus เป็นระยะ ๆ
        ถ้ายับยั้งด้วยยาตัวแรกไม่ได้ผลแพทย์อาจลือกใช้ยาตัวต่อไป (จะไม่ใช้ร่วมกัน) หากยับยั้งการเจ็บครรภ์คลอดได้สำเร็จแพทย์อาจให้ยาฉีดเข้าใต้ผิวหนัง 0.25 มิลลิกรัมทุก 6 ชั่วโมงอีก 3 วันแล้วเปลี่ยนเป็นแบบรับประทานวันละ 15-20 มก. จนกระทั่งคุณแม่ถึงอายุครรภ์ที่ 36 สัปดาห์
      - ยาคอร์ติโคสเตียรอยด์เข้ากล้ามเนื้อเพื่อเร่งการเจริญของปอดทารก Dexametha.one 6 มิลลิกรัมจำนวน 4 ครั้งห่างกัน 12 ชั่วโมง แต่ในกรณีที่คุณแม่ต้องคลอดก่อนกำหนดแพทย์จะให้ยาปฏิชีวนะในระยะคลอดเพื่อป้องกัน GBS ในทารกแรกคลอด ได้แก่ Penicillin G ในระยะคลอด 5 ล้านยูนิต IV ตามด้วย 2.5 ล้านยูนิตทุก 4 ชมหรือให้ Ampicillin 2 กรัมทางหลอดเลือดตามด้วย 1 กรัมทุก 4 ชั่วโมงจนคลอด
  - - - O : ได้รับยายับยั้งการคลอด Terbutalin 5 mg. in 5% D / W 500 ml. vein drip 30 cc / hr.
    - - 1. อัตราการเต้นของหัวใจทารกอยู่ระหว่าง 120-160 ครั้ง/นาที
      - 2. ชีพจรมารดาอยู่ระหว่าง 100-120 ครั้ง/นาที
      - 3. ความดันโลหิตอยู่ระหว่าง 110/70-120/80 มิลลิเมตรปรอท
    - - 1. ตรวจนับสัญญาณชีพของผู้คลอด ถ้าชีพจรเกิน 140 ครั้งต่อนาที จะหยุดยาหรือลดจำนวนของยาลง ผู้คลอดมีชีพจรระหว่าง100-120 ครั้ง/นาที
        วัดความดันโลหิตถ้าความดันโลหิตลดลงต่ำกว่า 90/60 มิลลิเมตรปรอทจะหยุดยาหรือลดจำนวนหยดของยาลง ให้ผู้คลอดมีความดันโลหิตระหว่าง 110/70-120/80 มิลลิเมตรปรอท
        นับการหายใจ ถ้าผู้คลอดหายใจเร็ว มีอาการแน่น อึดอัด จะหยุดยา หรือลดจำนวนหยดของยา และให้ออกวิเจนประมาณ 3-5 ลิตรต่อนาที การหายใจผู้คลอดอยู่ระหว่าง20-24 ครั้งต่อนาที
      - 2. ฟังเสียงหัวใจทารกในครรภ์เพื่อดูปฏิกิริยาของทารกในครรภ์ และเพื่อประเมินสภาพของทารกในครรภ์ เสียงหัวใจเด็กอยู่ระหว่าง 140-150 ครั้ง/นาที
      - 3. การทราบหลักการให้ยา จะทำให้สามารถเพิ่มจำนวนหยดของยาที่ผสมในน้ำเกลือได้ถูกต้อง เพื่อให้การรักษาได้ผลดี การเพิ่มจำนวนหยดของยาต้องทำร่วมกับการจับการหดรัดตัวของมดลูกด้วย ถ้ามดลูกยังมีการหดรัดตัวอยู่ ก็เพิ่มจำนวนหยดของยาได้ 2-3 ซีซี/ ชั่วโมง ทุก ๆ 15 นาที จำนวนหยดของยาครั้งสุดท้ายที่ให้ 45 ซีซี/ ชั่วโมง
      - 4. ถ้าผู้คลอดมีอาการใจสั่น มือสั่น ต้องหยุดยาทันที และต้องเตรียมออกซิเจนไว้ให้พร้อมเมื่อมีอาการผิดปกติจะได้ให้ทันที
- - - - ข้อมูลสนับสนุน : เป็นการเจ็บครรภ์คลอดที่เกิดก่อนอายุครรภ์ 37 Weeks Vaginal speculum: Cox dilate 1cm effacement 25% ML AF : clear